Jewish%20thought do Sota 1:7

בַּמִדָּה שֶׁאָדָם מוֹדֵד, בָּהּ מוֹדְדִין לוֹ. הִיא קִשְּׁטָה אֶת עַצְמָהּ לַעֲבֵרָה, הַמָּקוֹם נִוְּלָהּ. הִיא גִלְּתָה אֶת עַצְמָהּ לַעֲבֵרָה, הַמָּקוֹם גִּלָּה עָלֶיהָ. בַּיָּרֵךְ הִתְחִילָה בָעֲבֵרָה תְחִלָּה וְאַחַר כָּךְ הַבֶּטֶן, לְפִיכָךְ תִּלְקֶה הַיָּרֵךְ תְּחִלָּה וְאַחַר כָּךְ הַבֶּטֶן. וּשְׁאָר כָּל הַגּוּף לֹא פָלֵט:

W miarę, jaką człowiek mierzy, więc jest mu mierzona. Ozdabiała swoje ciało, aby popełnić grzech, Bóg ją zhańbił; odsłoniła swoje ciało, aby popełnić grzech, Bóg ją odsłonił. Zaczęła występek od uda, a potem od brzucha; dlatego najpierw uderzy się w udo, a potem w brzuch, a reszta ciała nie umknie.

Poznaj jewish%20thought do Sota 1:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.